CONSTANZA’S LIFE – Depressie vs medicatie

Ik was al in behandeling bij GGZ toen ik startte met medicatie. Ik heb er zelf om gevraagd, omdat de situatie waar ik in zat niet meer te doen was. Ik durfde de deur niet meer uit, werd nerveus in drukke omgevingen en was erg angstig.

Ik kreeg rustgevende medicatie. Het voordeel was dat ik zelf ook gestudeerd heb voor medicatie, en ik dus wist wat ik nam. Helaas wist ik ook dat deze medicatie maar korte tijd te gebruiken was, omdat er na een tijd gewenning optreedt. Dan went je lichaam er aan en heb je dus steeds meer mg (miligram) nodig om het zelfde effect te krijgen. Ik werd er in het begin erg suf van, staarde alleen voor me uit, een soort zombie. Ook vlakte gevoelens af, ik voelde niks meer. Blijdschap was er in die periode niet, maar verdrietig zijn kon ik toen ook niet meer.

Op een gegeven moment wilde ik ermee stoppen, want ik merkte dat het niet meer werkte. Ik heb het toen een korte tijd zonder medicatie gedaan. Ik merkte dat het bergafwaarts ging met mezelf, ik had weinig hulp van GGZ. Ik hield het simpelweg niet met mezelf uit. Ik maalde de hele dag, dat begon wanneer ik mijn ogen opende ’s morgens. En om een uur of 20:00 was het leven in mijn hoofd weer te veel. Want ik was immers alweer 11 uren aan het malen en piekeren, vanaf dat ik wakker was. Ik had elke dag veel stress. Ik durfde niet naar bed te gaan, maar wilde ook niet. Ik bleef zolang wakker tot ik doodmoe was, zodat ik, als ik in bed lag, direct in slaap viel. Dan was er geen mogelijkheid meer tot ellendig voelen in bed. Dus soms lag ik pas om 03:00 uur in bed.

Er waren bijvoorbeeld 3 dagen dat ik de deur niet uit ging. Niet eten en weinig drinken. Niet express, maar dat vergat ik. Ik voelde me alsof de duivel in mij was gekropen en ik in een duistere wereld leefde. Vreugde was er allang niet meer.

Ik kon het niet meer uithouden alleen. Het leek of ik aan een zijden draadje hing boven een wilde zee, en net niet verdronk. Mijn broer en moeder stonden voor mij klaar, maar zij konden geen verschil maken. Niets en niemand kon dat.

Ik heb toen gevraagd voor andere medicatie. Anti depressiva wilde ik niet en werd ook niet aangeraden. Dit omdat je dan de 1e 5 weken nog depressiever kan worden, (voor mijn gevoel kon het niet slechter gaan dan het al was) en dat was simpelweg te gevaarlijk om daarmee starten.

Toen ben ik gestart met een lage dosis seroquel XR. Dit zou het malen in mijn hoofd minder maken. Het weekend dat ik startte met deze medicatie, gebeurde er iets in mijn hoofd wat ik niet kende. Ik heb dat hele weekend in bed gelegen. Ik heb ook tekeningen gemaakt waar iemand anders rillingen over z’n rug van zou krijgen. Ik was mezelf niet.

Ik ging om 23 uur slapen en sliep t/m 14:00. Ik was dood en dood moe. Ik was kapot als ik mijn bed uit kwam. Ik kon alleen maar slapen. Alsof iemand met een knuppel elke dag op mijn hoofd sloeg.

In de tijd dat ik het gebruikte ging ik weer bergafwaarts. Eerst leek het goed te gaan, maar langzaam aan sloop er weer een duister figuur in me. Ik werd psychotisch. Ik zag iemand in mijn kamer hangen. Ik werd ’s nachts wakker van vreemde geluiden en dacht dat er iemand bij me stond constant, en ik achtervolgd werd. ‘S nachts zat ik huilend in een hoekje van mijn bed. Ik werd knettergek in mijn hoofd. Ik wist niet meer wat echt was, en wat nep. Ik heb noodtelefoon GGZ wel gebeld op een avond dat het mis was. Ik vertelde wat er was, maar het meisje aan de andere kant van de lijn vroeg wat ik leuk vond om te doen voordat ik mij zo voelde. Of ik iets van afleiding kon zoeken. Enige waar ik aan dacht was een einde maken aan alles. GGZ deed niks voor me. Ik wilde mijn huis verbouwen, alles omver gooien, weg lopen, maar ik moest mijzelf van mezelf in toon houden. Het moest.

Ik kreeg om de haverklap triggers. Dit leidde ertoe dat ik uren voor mezelf uit staarde zonder een woord uit te kunnen brengen. Mijn gedrag veranderde in iets wie ik niet ben. Alsof iemand anders mij leidde. Ik begon na te denken en vertrouwde de medicatie niet meer. Ik was het allemaal zo zat. Ik ging weer naar GGZ om dit probleem te bespreken. Ik heb Seroquel denk ik zo’n 2 maanden gebruikt.

Ik kreeg een nieuw medicijn. Een anti psychotica. Om mijn psychoses tegen te gaan. Het ene medicijn werd afgebouwd; de andere opgebouwd. De dagen dat seroquel werd afgebouwd, en die andere opgebouwd voelde ik weer wat. Ik voelde me blijer, was niet dood moe die dagen. Maar toen ik met de antipsychotica was opgebouwd, kreeg ik die week exact dezelfde klachten weer.

Ik ging weer nadenken. Ik had mijn psychoses tijdens het gebruik van seroquel gekregen. Het was in mijn ogen niet een eigen probleem, maar een probleem gecreeërd door een medicijn. Het was in mijn ogen dus ook volkomen onlogisch opeens dat ik een antipsychotica ging slikken. Ik was weer mezelf niet meer, gedrag veranderde weer, ik was weg, en iemand had me weer overgenomen. Ik dacht dat ik weer achtervolgd werd en dat ik iemand op mijn bed zag zitten. Ik raakte in paniek als er ergens geen licht scheen in huis, overal stonden lampen aan.

Na 2 weken was ik het spuugzat en ben ik abrupt gestopt met die antipsychotica. Ik voelde me beetje bij beetje weer beter voelen. Mijn échte problemen kwamen weer naar voren, ik voelde weer verdriet en pijn. En dit klinkt raar, maar ik was zo blij dat ik weer kon janken en pijn kon voelen. Van al die medicatie vlakte mijn gevoelens af. Voor mij was de keuze zo makkelijk. Ik wil liever pijn en verdriet voelen, dan psychotisch zijn en geen pijn voelen. Ik dacht geef mij dat depressieve gevoel maar, ik zie het wel onder ogen.

En dat is helaas weer erg aanwezig bepaalde dagen. Ik zal wel moeten, een andere oplossing is er op dit moment niet. Ik weet inmiddels wat ik aankan, en wat ik heb doorstaan. Elke dag is die hard, om maar niet aan die duisternis toe te geven.

Verstoppen van verdriet doe ik niet meer. Het is nergens goed voor, sterker nog, dat maakt je alleen maar meer kapot.

2 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s