CONSTANZA’S LIFE – Volwassen worden en oude mannen met vaatwassers

vitamine c (12)
Daar sta ik dan. In de maatschappij. Zoekend naar het ene verstandige, veilige weggetje wat de overheid vindt die we moeten volgen. De mogelijkheid is er dat ik nog erg ver van wegen vandaan zit, of zelfs nog in een vergelijkbaar Beekse Bergen sta in Afrika op mijn pantoffels met berenoortjes. Ben ik eigenlijk wel opzoek naar de weg die wij volgzame mensen meestal volgen? Of ben ik opzoek naar mijn eigen weg. Dit punt is op zich wel duidelijk, ik ben op zoek naar mijn eigen weg. Maar hoe ziet mijn weg er uit? Ik ben 24 jaar, woon op mijzelf met mijn kat. Ik vraag mij vaak af hoe het volwassen leven er uit hoort te zien, of hoe die van mij zou ‘moeten’ zijn. Ik ben er de laatste tijd achter gekomen dat mannen rond de 31 jaar allemaal in het bezit zijn van een vaatwasser en vrouwen rond de 28 jaar allemaal klapperende eierstokken hebben. De baby’s schieten de grond uit, en ik ben nog bezig met het opvoeden van mijn kat, draag elke dag 2 compleet verschillende sokken (soms zelfs inclusief gat), heb ik geen zin om mijn pan af te wassen, draag ik mijn string soms binnenste buiten, aai ik slaafs mijn kat als hij miauwt, stoot ik elke dag tegen mijn kast, die er al 4 jaar staat, en vraag ik mij nu af waarom het hoofd van mijn kat naar een banaan ruikt. Maar dan komt de vraag, wanneer ben je volwassen? Wanneer je je eigen boontjes kan doppen? Nee, dat vind ik niet. Dan zou het moeten inhouden dat je alles maar zelf moet kunnen als je wettelijk volwassen bent. Ik vind ook dat wij mensen te veel van onszelf verwachten. Ik verwacht van mijzelf bijvoorbeeld dat ik elke dag mijn afwas doe en gezond eet. Je weet wel, met groente en zo. Ik ben daar wel van afgestapt, ik eet vooral waar ik zin in heb en heb ik vorige week besloten om af te wassen wanneer ik er zin in heb. Wat een bevrijding om dat zo te doen. En dat het mij ook niets kan schelen wat iemand anders daar ook van vind.

Soms verlang ik wel naar een degelijk leven. Soms hoor je verhalen en dan denk ik, hoe krijg je dat voor elkaar? En dan ben ik vooral heel goed in mezelf afkraken met wat ik allemaal niet kan en niet doe en niet wil. Mensen die een goede baan hebben, huis, sporten 4 keer per week, leuke relatie, lekker gezond eten, lekker elke dag hard lachen en plezier hebben. Maar goed, dat is natuurlijk ook maar wat je van de buitenkant ziet. Wie weet zijn die mensen wel heel eenzaam van binnen. Een mooi huis en afgetraind lichaam is wat mij betreft absoluut niet de key naar het geluk. Ik hecht veel meer waarde aan emotionele dingen zoals lieve vrienden, fijne familie, mooie natuur en gewoon liefde. Veel mensen vergelijken zich met anderen. Maar vergelijken is killing voor je eigen spirit en fantasie over het leven. Dus, vergelijk nooit.

Volwassen zijn is eigenlijk een stom woord, die ik denk ik maar uit mijn vocabulaire ga halen. Tot nu toe heeft het thema ‘volwassen worden’ meer ellende met zich meegebracht dan dat het mij antwoorden gaf en geluk. Ik denk dat ik er niet te veel meer bij moet stil staan en gewoon moet leven. Mijn hart volgen en vooral plezier hebben in de dingen die ik wil doen. En ik denk dat iedereen dat moet doen. Kies je eigen wegen, ga niet mee met de wegen die van je verwacht worden door bijvoorbeeld je werkgever, ouders, vrienden of partner. Mijn conclusie: volwassen worden is eigen keuzes maken die bij jou passen en waar jij gelukkig van wordt.

Bedankt voor het lezen, vergeet je niet te abonneren (zie menu).

onderschrift

 

3 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s