Malaise, et cetera

Het is dinsdagavond en ik zit met een pijnlijke baarmoeder op de bank. Er is ook niks te vreten in huis. Samengevat: een algehele malaise. En dat elke maand. Vroeger, toen ik nog thuis woonde, kon ik nog zielig doen als ik me niet lekker voelde. Extra zuchten. Kon je ook lekker blijven ontbinden in je bed. Nu is dat vrij kansloos om te doen. Ik heb kort overwogen om een pizza te bestellen, maar aangezien ik gister ook al lasagne had besteld, toch maar niet gedaan. Principe kwesties, al ben ik geen principe meisje. In principe.

Ik heb éindelijk vakantie na lang gestudeerd en gewerkt te hebben. Ik dacht, ik ga lekker lasagne bestellen. Zat er helemaal klaar voor, voor de buis. Eenmaal het bakje met lasagne geopend, was het, hoe zal ik het zeggen, déception gigantesque. Of wel, gigantische teleurstelling. Zelfs met de grootte van mijn maag, was dit echt een bijzonder kleine inhoud. Voor die prijs kon ik er eigenlijk wel twee butlers met wapperende bladeren bij verwachten. Nadat ik het opgegeten had, hoorde ik nog steeds niet “kijk daar zijn de camera’s”, dus in bananensplit zat ik ook niet. Gelukkig maar dat die camera’s er niet hingen, was toch jammer geweest als ze hadden gefilmd hoe ik als El Bundy op de bank zit.

Ik herinnerde dat we op de middelbare school op een klokkenspel (xylofoon) een reggae liedje moesten spelen. Toen we dat eenmaal onder de knie hadden, moesten we tijdens het spelen op die xylofoon, ook nog zingen. ‘Three Little Birds’ van Bob Marley. En het vervelendste was nog wel dat de leraar met zijn oor, naast je hoofd ging luisteren voor een beoordeling. Ik playbackte natuurlijk altijd totdat hij langskwam om te luisteren. Veel spannender werd het ook niet op de middelbare school.

Maar veel spannender is mijn leven op dit moment ook niet. Al hoewel, ik heb gister mijn benen geschoren en de end boss bereikt in mijn Xbox game. Dat is wel de prestatie van de week, denk ik. Dat van de end boss, niet het scheren van mijn benen.

Je gaat toch een beetje afwijkende dingen doen, als je het niet zo druk hebt. Zo heb ik mij maar volledig gestort op andere pannen. God, wat word ik oud. Als ik iets nodig heb waar ik geen verstand van heb, lees ik mij eerst volledig in. Ik denk dat ik nu level excellent heb bereikt als het gaat om pannen kennis. Zo ook betreft laptops en slowjuicers. Als mijn carrière mislukt, kan ik altijd nog overwegen om bij de mediamarkt te gaan werken. God sta me bij en laat mijn carrière niet mislukken.

Bij deze wil ik jullie alvast een mooie kerst wensen. Het is misschien niet zoals wij allemaal hoopten, maar count your blessings my friend. We mogen blij zijn als we gezond zijn, een dak boven ons hoofd hebben, kunnen eten en we (hopelijk) omringd zijn met onze loved ones. That’s all we need.

Nou, ik en mijn malaise gaan naar bed, adiós rebel.

One Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.