De rode slip and nog meer onzin

Plafonddienst vanaf 04:15. Mijn baarmoeder voelde alsof er een drieling uit moest. Daarnaast maken mijn verwarmingsbuizen in de slaapkamer herrie. Alsof ik met mijn bedje op de Gazastrook lig. Of alsof iemand met een slecht gevoel voor ritme met een stok er op slaat. Ik moet ‘m maar eens ontluchten. Dat zijn typisch van die dingen waar ik geen zin in heb, maar wie wel eigenlijk.

Ik moest nog naar de winkel om een pakket weg te brengen. Kon ik gelijk kijken of de collectie corona x kerstgekte mensen er al waren. Hoeveel pleerollen zouden de hamsteraars voor kerst hebben ingeslagen? Sowieso vind ik het inslaan van grote hoeveelheden voedsel onnodig. Er wordt veel eten verspilt, zonde. We zouden ons allemaal actief moeten inzetten om voedselverspilling tegen te gaan.

Helaas nam de winkel geen pakketten meer aan, dus moest ik naar een ander punt toe fietsen met mijn baarmoeder. Eenmaal het pakket gepost te hebben, ben ik weer naar huis gefietst. De boodschappengigant had mijn boodschappen weer netjes afgeleverd. Helaas kwam ik erachter dat mijn beker slagroom open was gegaan in de tas vol boodschappen. Dus moest wel nog even met de poetslap alle boodschappen afnemen. Er moet toch een oplossing zijn voor dit soort verpakkingen?

Ik wilde nog het een en ander opruimen, en even de was doen. Mijn algehele migraine liet zich gedurende de dag ook steeds meer zien, dus ik was blij toen ik klaar was met opruimen. De was was ook klaar, dus die kon ik ook gelijk ophangen. Ja, dat denk je dan hè. Maar het was nog zeiknat. Dus ik weer de centrifuge aangezet. Maar. Nog. Steeds. Zeiknat. Goed, binnen 10 minuten stond ik met mijn badslippers aan en had ik de wasmachine een meter van de muur. Eerst de handleiding van mijn wasmachine opgezocht, godzijdank staat dat online. Inmiddels was het een groot waterballet in die badkamer en waande ik mij in de douches op de camping (daar was ook altijd alles zeiknat). Zo vond ik onder de wasmachine 4 levens aan kattenspeeltjes, en een string. Een rode string. Maar die lag er niet achter, die lag onder de wasmachine. Hoe komt mijn rode string daar nou weer? Heel de vloer was roze geworden, omdat die string maar bleef afgeven in het water dat overal lag.

De migraine was zo onderhand wel gestegen tot aan saturnus, mijn baarmoeder was er tijdens het verschuiven van de wasmachine al uitgevallen, mijn kop had ik lekker gestoten tegen de CV ketel, en ik denk dat er ook een paar ruggenwervels tussenuit geknald zijn. Gelukkig is de grond onder de wasmachine spik en span, anders was het geen fijne kerst geweest. Ik vraag me af hoelang de rode string een leven leidde onder de wasmachine. Ik heb hem ook nooit gemist. De wasmachine staat nu weer aan, en ik bid op mijn blote knietjes dat hij het water gewoon afpompt. Zou de rode string de oorzaak zijn geweest van het defect? Zou het mysterie van de wasmachine opgelost zijn?

Volgende keer meer.

Ik moet vaker dit soort cliffhangers gebruiken. Maar goed, ik snap dat je geen zin hebt in cliffhangers met kerst. De rode string was inderdaad de dader. I fixed it, hij pompt als de beste. Joejoe. Merry christmas!

3 reacties

  1. bienologisch

    Ja die verrekte strings.. touwtjes ellende . Hmmm net als bij baarmoeder ellende ook dingen met touwtjes. Enfin rode draad in dit verhaal is dat ik je gewoon een keigezellig paar daagjes gun (met je baarmoeder)en dat ik hardop moest lachen om je baarmoedermisere x

    Geliked door 1 persoon

Laat een reactie achter op bienologisch Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.