Stink aftershave en glitterstring

Misschien vraag je jezelf af wat ik aan het doen ben, dus ik dacht, ik geef even een kleine update. Momenteel ben ik mij hard aan het concentreren om dit stuk te schrijven, terwijl ik gedwongen word om naar een gesprek te luisteren. “Ik ben concertkaarten blijven kopen, weet ik veel wanneer ze zijn, maar ik dacht als ik stop met kaarten kopen, dan help ik de artiesten niet! Hahahahahaha”. Onderhand staat mijn hoofd op standje kakhoofd en wens ik dat ik voor nu even geen oren had. Volgens mij kan ik zijn aftershave hier ruiken, ga hier bijna over mijn huig. Ik ruik nog liever kak. Verder zit hij te pochen over wat voor eten hij allemaal besteld op een terras, zegt hij heel hard “60 euro, kom ik thuis! Staat het eten klaar! Hahahahaha”. Ik sterf. Het wordt nog mooier. Hij vraagt zich af hoe mensen dat doen die niet zoveel geld hebben. Nou Peter, dan ga je gewoon niet buiten de deur nassen, koop je een brood en smeer je er pindakaas op en eet je dat. Niet iedereen zit zijn maag en slokdarm tot aan de huig te vullen op een terras zoals jij. Hij begint ook steeds harder met praten. Uitzonderlijk hard voor hoe dicht het gezelschap bij elkaar zit. Wat overigens wel verwarrend is, is dat zijn stem klinkt als een man van 30, maar eruit ziet als vader Abraham. Goed, waar was ik gebleven.

Wat ben ik aan het doen. De afgelopen tijd ben ik druk geweest in mijn huis. Ik wilde mijn balkon opknappen tot een heerlijke rustgevende plek, mijn muren, deuren en kozijnen schilderen, mijn bank verven (met kleurstof voor stoffen) en nog wat andere veranderingen aanbrengen. Inmiddels heb ik dit allemaal gedaan, en voelt het alsof ik verhuisd ben. Aankomende tijd nog een aantal dingen aanpassen, en dan heeft alles een upgrade gehad. Deuren en kozijnen schilderen moet je niet doen als je levensmoe bent, want dan overleef je het niet. Ik had mijn verf besteld bij de Gamma, maar helaas bij de verkeerde gamma, dus ik moest een eindje fietsen. De verfpotten zaten in een doos, dus ik had gevraagd of ik de doos daar mocht achterlaten, zodat ik de verfpotten zo in mijn rugzak kon doen. Dat was geen probleem. Er kwam een man de winkel binnengelopen en hij liep direct door naar de servicebalie, waar ik ook stond. Hij vroeg of hij een doos mocht hebben, om zijn planten in te vervoeren. “Oh u mag mijn oude doos wel he..”. Zucht. Lekkere woordkeuze weer. Toch fijn als je iemand blij kan maken met je doos. Vroeger was er zo’n programma op TV, waarin Catherine Keyl de ‘Blije Doos’ weggaf. Nou, geef mij ook maar een blije doos.

Ik had een lijst vervangen voor een nieuwe lijst, maar de oude lijst wilde ik nog even bewaren. Helaas had ik het plexiglas niet meer, geen idee wat daar destijds mee gebeurd is, het enige wat ik nog wist is dat het dof plexiglas was. De lijst stond al een aantal dagen in de weg en ik wist niet wat ik ermee moest doen. Totdat ik vanmorgen zo hard mijn teen ertegenaan stootte en het zat was dat die lijst daar in de weg stond. Dus ik besloot om de lijst uit elkaar te halen (lees: breken), want zonder plexiglas had ik er toch niet zoveel meer aan. Toen ik eenmaal de omlijsting uit elkaar gerukt had, zag ik naast de poster en de passe-partout, ook doodleuk het plexiglas achter de poster zitten in de lijst. Opeens herinnerde ik mij dat ik bij het plexiglas van de nieuwe lijst een folie eraf moest trekken. Je raadt het al, op dit plexiglas zat ook nog steeds folie. Ik voelde me zo ontzettend stom, maar hoe heb ik dit kunnen weten? Ik heb het werkelijk nog nooit ergens gelezen, totdat ik de nieuwe lijst kreeg waar het op vermeld stond. Goed, eindresultaat, kapotte lijst met een goed stuk plexiglas, poster en passe-partout. Great.

Gisteravond was het weer feest tegenover mijn huis, de hele kakkerclub had zich verzameld op het balkon. Ik ben er ook van overtuigd dat kakkers een dikkere huig hebben, en hierdoor moeilijker praten. Het zou gepast zijn als zij een vergoeding zouden krijgen voor logopedie. Enfin, het feest was nog niet klaar tegen een uur of 23:00. Maandagnacht heb ik al in mijn badjas staan schreeuwen als tante Sidonia op het balkon of het stil kon zijn, maar naast het aanwezige spraakgebrek, waren hun oortjes ook defect. Uiteindelijk kwam de politie om de kakkerbijeenkomst te kalmeren en poepten Dirk-Jan en Gijsbert wel even in hun glitterstring. Veel spannender is mijn leven op het moment niet, maar dat is juist ontzettend fijn. Lekker veel sporten, wandelen, nagels lakken, park, friends, zon, lekker koken en boeken lezen. What else? Bij jou alles kits achter de rits?

5 reacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.